dinsdag 26 oktober 2010
Een dubbele bodem?
Een raar gevoel bij het korte gesprek met Katrien Van Der Straeten gisteren op het laatavondjournaal van de VRT. Nadat ze formeel bevestigd had dat Els Clottemans haar onschuld staande houdt en in cassatie wilt gaan, zei Van Der Straeten: "U weet dat wij als advocaat zeggen: wij leggen ons neer bij het oordeel dat door de jury is geveld, maar ik denk dat dat voor haar als mens iets anders is." De uitspraak van een verliezer die waardig de uitslag erkent? Of een verborgen manier om te zeggen: "Ook wij geloven in haar schuld."?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Eerder de slappe koord tussen recht en rechtvaardigheid waarop advocaten - en met hen de rest van de juridische wereld - moeten balanceren. De spelregels van de rechtbank die voorschrijven dat een advocaat verondersteld wordt te geloven in de onschuld van zijn cliënt tot die schuldig bevonden wordt door een volksjury, waarna volgens diezelfde spelregels diezelfde advocaat verondersteld wordt te geloven in de schuld van zijn cliënt.
BeantwoordenVerwijderenOf hoe het juridisch systeem "toch niet helemaal logisch" in elkaar zit.
BeantwoordenVerwijderenMaar ergens is het toch logisch? Iedereen heeft in België recht op een advocaat. Maar als advocaat denk ik dat je ook professioneel genoeg moet zijn om mensen te kunnen verdedigen, waar je niet helemaal achter staat? Is het niet logisch dat je als "mens"zijn er een andere mening kunt op na houden? En is het dan zo ethisch onverantwoord om mensen te verdedigen wiens schuld, onschuld zelf in twijfel trekt te verdedigen?
BeantwoordenVerwijderenDe vraag is natuurlijk of de beschuldigde recht moet hebben op iemand die in zijn onschuld gelooft als verdediging...
Natuurlijk is het logisch dat je standpunt als mens en als advocaat anders kan zijn. Advocaat is óók een job, en het is niet verkeerd om als advocaat iemand te verdedigen waarvan je als mens denkt dat hij of zij schuldig is. Maar ik vond het straf dat Katrien Van der Straeten op televisie zo duidelijk (naar mijn mening) liet blijken dat ook zij denkt dat haar cliënt schuldig is. (Het is dus niet gezegd, Sven, dat ze alleen maar in de schuld van Clottemans gelooft omdat ze dat volgens de regels van het recht als advocaat na een veroordeling moet. Misschien geloofde ze dat als mens al veel langer.)
BeantwoordenVerwijderen(Voor alle duidelijkheid: het gaat hier over subtekst, interpretatie van mijnentwege. In het letterlijke "U weet dat wij als advocaat zeggen: wij leggen ons neer bij het oordeel dat door de jury is geveld [...]", meende ik (en dus misschien ik alleen) een dubbele bodem te ontwaren.)
BeantwoordenVerwijderenIk begrijp de reactie van Van Der Straeten anders. Ik heb de indruk dat zij - als mens - eerder in de onschuld gelooft van Clottemans, maar zij niet wil en kan gezegd hebben - als advocaat - dat de jury fout zit, omdat de regels van de rechtspraak nu eenmaal voorschrijven dat een jury altijd gelijkt heeft.
BeantwoordenVerwijderen